Pematangsiantar

💡 We caught a rattling minibus to Pematangsiantar, sharing snacks and stories while hills traded rubber plantations for market stalls and fragrant roadside grills.

ما سوار یک مینی‌بوس پر سر و صدا به سمت پماتانگسیانتار شدیم، در حالی که تپه‌ها مزارع کائوچو را با غرفه‌های بازار و کباب‌پزهای معطر کنار جاده‌ای معاوضه می‌کردند، خوراکی‌ها و داستان‌هایمان را با هم به اشتراک گذاشتیم.

💡 A café in Pematangsiantar served thick coffee and warm smiles, proof that hospitality travels farther than glossy tourist brochures.

کافه‌ای در پماتانگسیانتار قهوه غلیظ و لبخندهای گرم سرو می‌کرد، گواهی بر اینکه مهمان‌نوازی فراتر از بروشورهای پر زرق و برق توریستی است.

💡 In Pematangsiantar, a modest museum displayed textiles whose patterns carry genealogies, geographies, and quiet pride across generations.

در پماتانگسیانتار، یک موزه کوچک، پارچه‌هایی را به نمایش گذاشته است که طرح‌هایشان، تبارشناسی، جغرافیا و غرور خاموش نسل‌های مختلف را در خود جای داده‌اند.