بی‌آلایش

فرهنگ معین

( بی آلایش ) (یِ ) (ص . ) ۱ - خالص و پاک . ۲ - مجازاً صاف و ساده ، بی ریا.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم