برگ در قران
در قرآن کریم، برگها (وَرَق) نماد نظم و آفرینش دقیق خداوند در طبیعت و آیتهای الهی هستند. برگها اندامهای پهن و سبز گیاهاناند که با ترتیب خاص بر روی ساقه قرار دارند و نقش مهمی در تولید غذا، اکسیژن و پاکسازی هوا ایفا میکنند. قرآن سه بار از واژه «وَرَق» به معنای برگ یاد کرده و در بسیاری از آیات دیگر، اشارهای غیرمستقیم به برگها و سرسبزی گیاهان و باغها شده است، مانند تعابیر «حدائق ذات بهجة» و «جنات تجری من تحتها الأنهار». برخی مفسران، فرو ریختن برگها برای تغذیه گوسفندان را نیز در قالب «اهش بها علی غنمی» تعبیر کردهاند.
از دیدگاه قرآن و روایات، برگها نشانه علم و قدرت خداوند هستند. در آیه ۵۹ سوره انعام، خداوند به علم بیپایان خود نسبت به جزئیات عالم، از جمله هر برگ ریخته شده، اشاره میکند: «و ما تسقط من ورقة الا يعلمها». این آیه نشان میدهد که حتی چیزهای به ظاهر کوچک و فراوان مانند برگها نیز از نظر خداوند تحت کنترل و علم او هستند. برگها در روایات گاه به سقط جنین نیز تفسیر شدهاند و در آیات دیگر، سبز شدن زمین و زیبایی بخشی درختان به عنوان نشانه قدرت الهی ذکر شده است.
علاوه بر نقش طبیعی و زیباییشناختی، برگها در قرآن گاه به عنوان پوشش و محافظ بدن و نشانه رحمت و نعمت الهی بیان شدهاند. این مفهوم در باغهای بهشتی نیز انعکاس یافته و برگها و درختان به عنوان نشانههای رحمت و زیبایی بهشت توصیف شدهاند. به این ترتیب، برگها در قرآن هم به صورت واقعی و هم به صورت نمادین، جلوهای از آفرینش دقیق، علم و قدرت خداوند و نیز نشانهای از نعمت و رحمت الهی هستند.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] برگ در قرآن. برگ، اندام های پهن و سبز رنگی هستند که با نظم و ترتیب ویژه ای بر روی ساقه گیاهان قرار دارد.
واژه «وَرَق» به معنای برگ، سه بار در قرآن به کار رفته است، افزون بر آن در آیات بسیاری که باغ های بهشتی یا زمینی با تعابیری چون «حَدائِقَ ذاتَ بَهجَة» به معنای باغ های خوش منظره و سرورآفرین، «و جَنّت اَلفافا» به معنای باغ هایی با تراکم بسیار، «جَنّت تَجری مِن تَحتِهَا الاَنهرُ» به معنای باغ هایی با نهرهای جاری از زیر درختان وصف شده، یا گیاهان و روییدنی های زمین آیتی الهی قلمداد شده اشاراتی به برگ رفته است.بنا به نظر برخی مفسران، تعبیر «اَهُشُّ بِها عَلی غَنَمی» نیز در جریان تکلم خدا با موسی (علیه السلام) به معنای فرو ریختن برگ ها از درختان برای تغذیه گوسفندان است. شایان ذکر است که واژه «وَرِق» در آیه «فَابعَثوا اَحَدَکُم بِوَرِقِکُم هذِهِ اِلَی المَدینَةِ» به معنای دِرهَم بوده و به دلیل تشابه آن با برگ در پهنا، بدین نام خوانده می شده است.
فوائد برگ
برگ های درختان با ایفای نقش غذاسازی، تولید اکسیژن و پاکسازی هوا، از شگفتی های آفرینش به شمار می آیند و در روایتی منسوب به امام صادق (علیه السلام)، با اشاره به ساختمان پیچیده آنها، آیتی الهی بیان شده اند. گیاهان بدون برگ، در تهیه غذا به دیگر گیاهان وابسته اند و انگل به حساب می آیند. «سِپِس» ( و در طب سنتی کشوث) از این دسته گیاهان است که پس از یافتن گیاه میزبان به آن پیوند خورده، سپس ریشه و قسمت پیش از پیوند می خشکد. برخی مفسران «شَجَرَةِ خَبیثَة» را که گیاهی بی ریشه در زمین وصف شده، به آن تفسیر کرده اند.
برگ ها نشانه علم و قدرت خدا
خداوند در آیات بسیاری برای بیان علم و قدرت خود به برگ ها و روییدنی های زمین اشاره کرده است. در آیه ۵۹ سوره انعام از علم خداوند به هرآنچه در خشکی و دریاست و از جمله ریزش یکایک برگ ها سخن می رود:«و عِندَهُ مَفاتِحُ الغَیبِ لا یَعلَمُها اِلاّ هُوَ ویَعلَمُ ما فِی البَرِّ والبَحرِ وما تَسقُطُ مِن ورَقَة اِلاّ یَعلَمُها...». این آیه افزون بر اشاره به علم کلی خداوند به همه اشیا، بیانگر آگاهی او به همه جزئیات و حتی ریزش برگ هاست که بر اثر فراوانی آنها، برای بشر غیر قابل شمارش می نمایند. در برخی روایات نیز ریزش برگ ها به سقط جنین تأویل شده است. خداوند در آیاتی دیگر با اشاره به سرسبزی زمین و زیبایی بخشی گیاهان به طبیعت که بیش تر ناشی از برگهای درختان است نشانه ای بر قدرت خود می آورد که از آن جمله سبز گشتن زمین با آب باران در آیات ۹۹ سوره انعام و ۶۳ سوره حجّ و زیبایی بخشی درختان تحت عنوان «بَهیج» و «بَهجة» در آیات ۵ سوره حجّ آیه ۶۰ سوره نمل و ۷ سوره ق است.
برگ ها پوششی برای بدن
...