بفم

بفم یک مفهوم و واژه‌ای است که در زبان فارسی به معنای درک، فهم و دریافت معنا به کار می‌رود. این واژه به‌ویژه در زمینه‌های مختلف علمی، ادبی و اجتماعی مورد استفاده قرار می‌گیرد و نشان‌دهندهٔ توانایی انسان در تحلیل و تفسیر اطلاعات و تجارب زندگی است. در واقع، بفم به ما این امکان را می‌دهد که نه‌تنها اطلاعات را دریافت کنیم، بلکه آن‌ها را تجزیه و تحلیل کرده و از آن‌ها نتیجه‌گیری کنیم. در دنیای امروز، با توجه به حجم بالای اطلاعات و داده‌ها، توانایی این واژه به‌ویژه در یادگیری و ارتباطات انسانی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. ما با استفاده از این مهارت می‌توانیم نظرات و دیدگاه‌های مختلف را بررسی کرده و به درک عمیق‌تری از مسائل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی دست یابیم. به همین دلیل، ترویج فرهنگ بفم در جامعه می‌تواند به بهبود روابط انسانی، افزایش همدلی و همکاری میان افراد و در نهایت ارتقاء سطح آگاهی عمومی کمک کند. بنابراین، تقویت این مهارت در خود و دیگران ضروری است تا بتوانیم در جهانی پیچیده و پراز چالش زندگی کنیم و با دیدی بازتر به مسائل مختلف بنگریم. در نتیجه، بفم نه‌تنها یک نیاز فردی است، بلکه به‌عنوان یک ابزار مهم در پیشرفت جامعه نیز به شمار می‌رود.

لغت نامه دهخدا

بفم. [ ب َ / ب َ ف َ ] ( اِ ) اندوه و دلگیری. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). دلتنگ که فرم نیز گویند. ( رشیدی ) ( شعوری ج 1 ورق 206 ). اندوه و دلتنگی. ( از آنندراج ). || ( ص ) اندوهگین و دلتنگ و فرومانده را گویند. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ).دلتنگ و فرومانده باشد. ( سروری ). فرومانده را نیز گویند. ( آنندراج ). دلتنگ و فرومانده. ( فرهنگ نظام ).

جملاتی از کلمه بفم

گفتم آنجا که بهشتی است چو فرخنده امیر چون سمن خار بفام است و چو می زهر بفم