انارک شهری در استان اصفهان و در فاصله 75 کیلومتری شهرستان نائین است. این شهر در شمال شرق اصفهان و در حاشیه دشت کویر واقع شده و به دلیل موقعیت جغرافیایی و منابع معدنیاش، اهمیت ویژهای دارد.
موقعیت جغرافیایی:
انارک در دشت کویر قرار دارد و آب و هوای آن بیابانی و خشک است. میانگین بارش سالیانه در این منطقه حدود ۱۰۸ میلیمتر است. این شهر به دلیل وجود معادن مختلف، از جمله معادن مس و طلا، از لحاظ اقتصادی بسیار استراتژیک و مهم است.
تاریخچه:
تاریخ تأسیس انارک به دوران ساسانیان نسبت داده میشود و به عنوان واحهای بر سر راه معادن سرب و نقره نخلک شناخته میشود. در دورانهای مختلف، این منطقه به عنوان یک چهارراه ارتباطی مهم مورد توجه بوده است، به ویژه در زمانهای استیلای اعراب و دوران قاجاریه. نامهای از امیرکبیر به کدخدایان انارک در سال ۱۲۶۷ قمری وجود دارد که به ساخت حصار برای امنیت این شهر اشاره میکند.
جمعیت و اقتصاد:
جمعیت این شهر در سالهای مختلف تغییر کرده است. به عنوان مثال، در سال ۱۳۵۵، جمعیت فعال اقتصادی این شهر تنها ۹ نفر بوده است که در سال ۱۳۶۵ به ۱۰۸ نفر افزایش یافته است. علیرغم کمجمعیت بودن، این منطقه دارای شهرداری و زیرساختهای اداری است.
جاذبههای گردشگری:
این شهر به خاطر موقعیت جغرافیاییاش، جاذبههای گردشگری متنوعی دارد، از جمله اقامتگاههای بومگردی و فعالیتهای تفریحی در کویر. جاذبههای تاریخی این شهر شامل برج و باروها، کاروانسراها، و مسجد جامع است. موزه مردمشناسی آن نیز به نمایش ابزارهای قدیمی و تاریخ فرهنگی این منطقه میپردازد.
تبعیدگاه:
این منطقه یکی از تبعیدگاههای مهم زندانیان سیاسی در رژیم پهلوی بود و شخصیتهای معروفی مانند سید مرتضی پسندیده و مکارم شیرازی در این شهر به تبعید رفتند.
انارک. [ اَ رَ ] ( اِخ ) یکی از بخشهای سه گانه شهرستان نائین و در شمال خاوری این شهرستان واقع است. این بخش ازشمال بدشت کویر، از جنوب به بخش حومه نائین از خاور ببخش خوربیابانک و از باختر به شهرستان اردستان محدود است. منطقه این بخش مسطح است و فقط یک رشته ارتفاعات از جنوب خاوری بطرف شمال باختری کشیده شده که در طرف شمال بکوههای منفرد ختم میشود. هوای بخش بعلت متصل بودن به پشت کویر گرمسیر است و آب زراعی آن ازقناتها و کمی از چشمه هاست. محصول عمده آن گندم، جو، سردرختی مانند انار و انجیر و توت است. شغل بیشتر مردم زراعت، و صنایع دستی محلی فلزکاری است و بواسطه وجود معدن سرب، مس، زغال سنگ، نیکل و انتیمون بیشترمردم در انارک مشغول کار هستند. این بخش از یازده آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن با قصبه انارک 2476 تن است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
انارک. [ اَ رَ ] ( اِخ ) قصبه مرکزبخش انارک شهرستان نائین با 2173 تن سکنه. آب آن ازچشمه و قنات و محصول آن غلات و اشجار است. دارای معادن سرب، مس، زغال سنگ و منگنز و نیز ادارات دولتی و 12 باب دکان است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
انارک. [ اَ رَ ] ( اِخ ) دهی از بخش چوار شهرستان ایلام با 100 تن سکنه. آب آن از چشمه و محصول آن غلات است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ).
انارک. [ اَ رَ ] ( اِخ ) دهی از بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده با 189 تن سکنه. آب آن از قنات و محصول آن غلات و حبوب است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ).
انارک. [اَ رَ ] ( اِخ ) دهی است از بخش جبال بارز شهرستان جیرفت با 100 تن سکنه. آب آن از چشمه ومحصول آن گندم، میوه و صیفی است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).
یکی از بخشهای شهرستان نائین در ۱۸ فرسخی شمال شرقی نائین در دامنه کوهی واقع شده. خانه های آن از خشت و گل جمعیت حدود ۲۱۷٠ تن معادن سرب انارک معروفست. مس و زغال سنگ نیز دارد.
ده از بخش جلاب بارز شهرستان جیرفت. آب از چشمه. محصول: گندم میوه و صیفی.
اَنارَک
شهری در استان اصفهان، شهرستان نائین، و مرکز اداری بخش انارک. با ارتفاع ۱,۴۷۵ متر، در ۷۴کیلومتری شمال شرقی نائین، سر راه نائین به دامغان و طبس، در دامنۀ جنوب شرقی کوه دره انجیر، قرار دارد. اقلیم این شهر معتدل مایل به گرم و خشک و جمعیت آن ۱,۲۹۴ نفر است (۱۳۸۵). از مراکز مهم معدنی ایران است. عمده ترین کانی های آن عبارت اند از زغال سنگ، آهن، مس، نیکل، و سرب.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مگر او هم چو من از زیر بار غم برون آید صبا سوی انارک گو بشارت بر وفائی را
💡 رباط (کاروانسرا) انارک که بازسازی گردیده است، امروزه پذیرای توریست ها و مسافرین می باشد و امکان اقامت در آن وجود دارد.
💡 کوههای سهند نزدیک تبریز و حوالی قره داغ، دامنههای جنوبی زاگرس نزدیک استرآباد و شاهرود، انارک دراصفهان، رباط الک آباد در نزدیکی مشهد، لرستان و اطراف همدان و در حوالی دریای مازندران معادن سنگ قلع و مس فراوانی وجود داشتهاست. در ارتباط با فلز وارداتی میتوان به این مسئله استناد کرد که در اوایل هزاره دوم پیش از میلاد تجارت فلز از آناتولی شرقی به آشور وجود داشته و فلز به صورت غنائم جنگی به وسیله حکام آشوری منتقل میشدهاست.