ایه اهله

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] آیه اهله. آیه اهلّه به آیه ۱۸۹ سوره بقره اطلاق می شود.به آیه «یسْئَلُونَک عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِی مَواقِیتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ»
از آیه اهلّه، ملاک بودن ماه هاى دوازده گانه قمری در موضوعات و احکامى مانند بلوغ، عده، روزه، زکات، خمس و حج که از سوى شرع مقدس، محدود به زمانى خاص شده اند استفاده شده است.
جواهر الکلام ج۲۶، ص۴۰.
۱. ↑ بقره/سوره۲، آیه۱۸۹.
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۱، ص۱۸۳.
...

جمله سازی با ایه اهله

رجال لا تلهيم تجارة و لابيع عن ذكر الله، و اقام الصلوة و ايتا الزكاة(91) شيوه بعض انبياءمانند حضرت اسماعيل (عليه السلام ) در زنگى اين بود كهبه خانواده اش زكات را توصيه مى كرد و كان ياءمر اهله بالصلوة والزكاة (92) او اهل و عيان خود را به اداى نماز و زكات امر مى فرمود.
122)عن على (ع ) قال عذاب القبر يكون من النميمة، والبول و عزب الرجل عن اهله. بحار ج 75،ص 2665
عن ابى عبدالله (عليه السلام ) قال: الكل شى ء زكاة العلم ان يعلمه اهله(112)
2. از خانه حضرت رسول سؤ ال شد حضرت در خانه چه مى كنند، عايشه مى گويد((كان فى خدمتة اهله، حتى يخرج الى الصلاة )) حضرت تا وقتى براى نماز آمادهمى شود كار خانه را به عهده مى گيرد. (روايت عبدالله عفيفى در كتاب زن عرب در زمانجاهليت و اسلام ).
و لیس شی‌ء احبّ الی اللَّه عز و جل من مؤمن تائب او مؤمن تائبه. و انّ المؤمن یعرف فی السماء کما یعرف الرجل اهله و ولده».
317- صحيح بخارى ج، 2 ص 95، باب يعذب الميت ببكاء اهله و ص 109، باب منيدخل قبر المراءة